Zes juli jl. vertrokken zo’n 147 deelnemers uit het gehele land onder een stralende zon op 4 volle boten, vanaf de Zwetkade in Wateringen, voorzien van lunchpakket, koffie en thee richting Monster.
Daar we op deze route onder enkele zeer lage bruggen moesten varen was het voor de schippers nog wel een spannend dingetje. Kon de ene boot de kap laten zakken de anderen moesten extra stenen aan boord leggen om voldoende diepgang te krijgen. Enige potige kerels moesten even van de boot overstappen om nog meer ballast te verzorgen. Jammer genoeg bleek dit net niet genoeg en is er hier en daar enige averij opgelopen.

Een heerlijke vaartocht waarbij we konden genieten van mooie natuur en de prachtigste huizen. De ontwikkeling van het gebied gaat gepaard met veel bouw maar de natuur is zeker niet vergeten, de ruimtes tussen en voor de woningen  zijn in grote delen gevuld met bijzondere drijvende heemtuinen welke al prachtig in bloei stonden. Hemelsbreed liggen de duinen en het strand op zo’n 300 meter, maar door de oprukkende bouw van woningen en industrie is dat heden ten dage nauwelijks nog zichtbaar, helaas.

Als rustpunt was dit jaar gekozen voor themapark “De Westlandse druif” in Monster wat is ontstaan nadat de laatste commerciële Westlandse druiventeler zijn bedrijf moest sluiten. Door enige zakenmensen is destijds een stichting in het leven geroepen  om er voor te zorgen dat d.m.v. kennisoverdracht de teelt van de Westlandse tafeldruif  te waarborgen. Dit park werkt met een paar vaste krachten en ruim 150 vrijwilligers die verschillende taken uitvoeren waaronder het geven van rondleidingen. In groepen verdeeld kregen we uitleg over de manier waarop in deze kassen de Westlandse druif op oorspronkelijke wijze en met gebruikmaking van traditionele en moderne bedrijfsmiddelen tot wasdom komt. In deze kassen is het streven om per jaar 30.000 kilo te oogsten. Door vroeg in het jaar te gaan stoken is het mogelijk om de druiven al in maart te laten bloeien zodat vlak voor ons bezoek de eerste druiven van dit jaar dan ook geplukt waren. De drie echte Westlandse druivenrassen die hier gekweekt worden zijn de blauwe en witte Frankenthaler,  Alicante. De witte druif is Muscaat van Alexandrië en tevens de wat onbekendere Belgische druivenrassen Baidor en Emile Royal. Geheel op biologische wijze bestrijden zij o.a. de taxuskever, meeldauw en spint door middel van bolletjes houtwol {warm nestje voor de nacht voor de kevertjes} welke s morgens worden opgeruimd, de zakjes met verschillende soorten roofmijten en sluipwespen, het branden van zwavelverdampers en krielkippetjes die de druivenhaan en aaltjes “ruimen” om zodoende de wortels en het blad niet te laten aantasten. Op het terrein staat ook een oorspronkelijke druivenmuur gemaakt van authentieke stenen van meer dan 140 jaar oud. Deze kas is niet toegankelijk voor publiek maar wel kan je door de ruitjes naar binnen kijken.

Tot slot mochten we nog een schaaltje  heerlijke druiven proeven en hierna een overheerlijke verfrissing gebruiken in het restaurant of op het riante terras.

Nadat de dorst was gelest moesten we weer aan boord voor de weg terug naar de Zwetkade. De boten traditiegetrouw weer ruim voorzien van een drankje voor de terugweg. Ondertussen verdween de zon achter dikke wolken en een verfrissende regenbui, inmiddels ook een traditie, was ons lot. Bij kwekerij Tass aangekomen stond inmiddels  “The Rare Auls Sound” (de huisband)  en goed gevulde koelkasten, voor elk wat wils, op ons te wachten. In een gezellige sfeer, met uitzicht op de prachtige oranje zee van planten, met hier en daar een dansje en een overheerlijke snackjes werd onder geanimeerd  gebabbel de befaamde maaltijd bezorgd. Rond zessen kon een ieder naar hartenlust van het heerlijke buffet zijn bord volscheppen. Na de maaltijd waren er diverse helpende handen om alles weer een beetje op orde te krijgen en ruimte te maken voor het toetje van onze Italiaanse ijscoman.

Tot slot kreeg iedereen als verrassing nog een doosje druiven mee naar huis om daar nog eens na te genieten van deze heerlijke en gezellige dag,  waarbij wij allen natuurlijk grote dank verschuldigd zijn aan Guus en Jacques v.d. Berg, Mariëlle en Rob v.d. Knaap van kwekerij Tass voor de gastvrijheid en het vele werk wat door hen is verzet om deze reünie voor ons wederom tot een groot succes te maken.

Tekst: Ingrid van den Haak Foto’s:
Tom Boon von Ochssee & Jaap C. de Bruin

Voor meer foto’s klik hier