Het Korps Mariniers heeft op 10 december jl. tijdens een ceremoniële kranslegging bij het Mariniersmonument op het Oostplein te Rotterdam haar gevallenen herdacht. Deze jaarlijkse herdenking vindt traditioneel plaats op de verjaardag van het Korps Mariniers, dat vandaag 353 jaar bestaat.

Monument Oostplein
In 1963 werd het door beeldhouwer Titus Leeser gemaakte herinneringsmonument voor de gevallen mariniers op het Oostplein onthuld. Dit ter nagedachtenis aan de meidagen van 1940. De mariniers verdedigden toen met succes de Maasbruggen. Deze vormden een belangrijke verbinding tussen het zuiden van de stad, waar het Duitse offensief begon, en het centrum. Tussen 1823 en 1940 was de kazerne van de Rotterdamse mariniers gevestigd aan het Oostplein, in het voormalig arsenaal van de Admiraliteit van Rotterdam.

Toespraken
In zijn toespraak haalde de Korpscommandant een voorval aan uit 1949, waarbij tijdens een militaire actie in Nederlands-Indië verschillende mariniers sneuvelden. De vlootaalmoezenier benadrukte op zijn beurt dat het Korps Mariniers in zwaar weer verkeert door de vele materiële veranderingen die op dit moment plaatsvinden, die echter onvermijdelijk zijn en altijd plaats zullen vinden. Het citaat van Aristoteles “Het enige wat altijd blijvend is zijn de veranderingen “, is een klassiek gezegde en spreekt voor zich.

Kranslegging
Na de toespraken werden kransen gelegd door de burgemeester van Rotterdam, de Commandant van het Korps Mariniers en de Korpsadjudant en de voorzitter van het Contact Oud- en actief dienende Mariniers en de Vice-voorzitter van de Vereniging van Officieren der Mariniers “Willem Joseph baron Van Ghent”. Een Gewapende Wacht van het Korps Mariniers bestaande uit een Vaandelwacht, twee gewapende pelotons, de Marinierskapel der Koninklijke Marine en de Tamboers en Pijpers van het Korps Mariniers, verzorgde het ceremonieel. De herdenking werd bijgewoond door afgevaardigden van actief dienende- en oud-mariniers, veteranen en de burgers van Rotterdam.

Na het spelen van het signaal taptoe, gevolgd door een minuut stilte en het Wilhelmus, begaf het geheel zich naar de Van Ghentkazerne voor de traditionele erwtensoep, roggebrood met katenspek en een jonge borrel.

Tekst: Adriaan van Westenbrugge

Foto’s: Sjoert Hilckmann Mediacentrum & Jaap C. de Bruin

Klik hier voor meer foto’s.